هنر معلمی

نگاه سخت افزاری به آموزش و پرورش

honaremoalemi — Tue, 15 Jul 2008 12:07:18 GMT

دکتر علی احمدی وزیر آموزش و پرورش هفته ی گذشته در مصاحبه ای که روابط عمومی وزارتخانه تشکیل داده بود جهت تنویر افکار عمومی و البته نمایندگان کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، شرکت نمود و با لحنی ملایم تر از گذشته به تشریح تحولات اینده وزارت آ.پ پرداخت با این که هدف خود را بهره وری و کیفیت بخشی دانست اما مبنای تحول عظیم خود را بر بنیانی سست بنا نهاد. ایشان در این نشست خبری گفت:

در سال 76 که آموزش و پرورش اوج جمعیت دانش آموزی یعنی 5/18 میلیون نفر را داشت ، 900 هزار فرهنگی در این مجموعه فعالیت می کردند ، اما هم اکنون که تعداد 14 میلیون نفر درس می خوانند ، میزان فرهنگیان به یک میلیون و 250 هزار معلم افزایش یافته است .بدین معنی که نسبت نیروی انسانی به تعداد دانش آموزان دو برابر شده است ... روال فعلی در آموزش و پرورش منابع ملی را می بلعد

شواهد بسیاری نشان می دهد طرح جناب وزیر خالی از هرگونه نگاه پرورشی است و به عبارتی نگاه صرفاً سخت افزاری به آ.پ دارد در حالیکه هر گونه تغییر در آ.پ باید با نگاه نرم افزاری و به عبارتی پرورشی همراه باشد. کاهش تعداد معاونان مدارس نسبت به تعداد شاگردان، برچیده شدن مدارس زیر 15 نفر و یا تجمع آنان با معلمان چند پایه و... مواردی است که حتی داد نمایندگان کمیسیون آموزش و تحقیقات را در آورده و آنان خواهان بازنگری در این طرح می باشند نشانه های از این امر است که خود در ناآشنایی جناب وزیر با آ.پ ریشه دارد. طرح شما بیش از آن که به فکر آموزش و پرورش و کیفیت بخشی به آن باشد حکایت از آن دارد که جنابعالی مامور شده اید تا از آب کره بگیرید.

خوب است شواهد کافی را نمایان سازید که آموزش و پرورش کدام منابع ملی را می بلعد؟ مدرسه و کلاس درس، سرانه مدارس، حقوق اندک معلمانش و ....واقعاً چه چیزی و کدام بخش در آ.پ منابع ملی را می بلعد؟ اگر منظور شما حقوق کارکنان آ.پ است. آیا مگر کارکنان آ.پ ، کارمندان دولت نیستند؟ چرا در این زمینه آ.پ را از سایر وزارتخانه ها و ارگانها جدا می سازید؟ ما همه جزو سه میلیون کارمند دولت هستیم به راستی کدام معلم متناسب با سطح تحصیلات و تجربه کاری از دیگر کارمندان دولت بیشتر دریافت می دارد؟ حال و روز معلمان این روزها به خوبی نمایان و گویا می باشد.

خوب است به جای کلی گویی به طور دقیق از نسبت معلم به دانش آموزان در مدارس سخن بگویید با این وضعیت که شما امار ارایه می دهید به طور متوسط باید در مدارس ما در مقابل هر 10 دانش اموز یک معلم وجود داشته باشد . آیا واقعاً شرایط چنین است؟ تا چه زمانی معلمان مدارس ما باید کیفیت بخشی به کلاس درس و استفاده از متد جدید تدریس را فدای شلوغی کلاس ها نمایند؟ تا چه زمانی ما باید برای دانش اموزان مان از کلاس های درس مدارس ژاپن و کشورهای توسعه یافته تعریف کنیم و ایده آل ها را در آن سوی مرزها به تصویر بکشیم؟ در همان کلان شهرها که با مازاد نیرو مواجه هستیم نسبت معلم به شاگرد چقدر است ؟ آیا تاکنون به کلاس های درس مدارس آمده اید ؟تا ببینید چه خبر است.

به نظر می رسد مبنای این تحول با چالشی عظیم روبرو باشد و در مبنای مقایسه خلط صورت گرفته است. در حالیکه در همان آموزش عالی که شما تشریف داشتید نسبت استاد به دانشجو یک به بیست می باشد آیا سزاوار است وضعیت آ.پ این گونه باشد؟ همه می دانند که در گذشته کلاس های درس مدارس وضعیت مطلوبی نداشته است و از دهه 60 تاکنون هر زمان که کشور در تنگنا قرار گرفت، بیشترین فشار بر آ.پ وارد شده و آیا زمان آن نرسیده تا یکی از شاخص های توسعه (نسبت معلم به دانش آموز) در آ.پ را بهبود بخشیم. آیا باید تغییرات را با نگاه گذشته گرا به آ.پ تدوین نمود یا شرایط روز دنیا را در نظر گرفت. با این حساب و نگاه موجود حال و روز آ.پ بهتر از این نخواهد نشد اگر بدتر نشود.

شاید اشکال در نوع نگاه باشد. شما جناب وزیر آمار خوانده اید و مدیریت و سروکار شما با عدد و رقم می باشد و البته این جا آموزش و پرورش است و سخنی دیگر .

کوچک سازی یا فشرده سازی

honaremoalemi — Tue, 01 Jul 2008 07:58:18 GMT

1- این روزها که فضای مجازی نیز مانند مدارس کمتر حضور معلمان را تجربه می کند حوادثی در حوزه ستادی آ.پ در حال وقوع است که می توان آن را انقلاب آموزشی نرم نامید. که یکی از مهم ترین موارد آن افزایش تعداد دانش آموزان هر کلاس تا 35 نفر و بیشتر می باشد(این یعنی دو برابر استاندارد جمعیت یک کلاس)

2- هر ساله در هفته پژوهش تمام کشور و مسئولین درصدد انتقال این پیام به جامعه هستند که: باید به جایی برسیم که بدون پژوهش و تحقیق حرف نزنیم و عمل نکنیم این یعنی جامعه پژوهش محور . دیگه همه حتی دانش آموزان اول راهنمایی هم ، این عبارت را ملکه ذهن شان کرده اند و حداقل سعی دارند در عمل به آن پایبند باشند.

3- سال ها ست که تئوری پردازان تعلیم و تربیت و همه و همه به تجربه دریافته اند که آمار بالای کلاس از جمله عوامل اصلی افت تحصیلی و پایین آمدن کیفیت آموزش و پرورش در مدارس است(البته خب کسانی که تجربه حضور در کلاس های درس آ.پ را ندارند شاید کمتر با این موضوع آشنا باشند) همانطور که در پایان بسیاری از تحقیقات آموزشی آمده و سال ها تجربه نشان می دهد ؛ ما باید به سمتی برویم که کلاس های درس ما با جمعیت بسیار کم خود ، این امکان را برای مدیر و معلم مدرسه فراهم نماید تا به خوبی و دقت و زمان کافی بتواند برای تک تک دانش آموزان وقت بگذارند و زمینه های پیشرفت آنان را فراهم سازند (در یک کلام یعنی افزایش سرمایه اجتماعی و فرهنگی نسل نوجوان و جوان ما).

4- همانطور که اطلاع دارید دولت در برنامه های توسعه قصد داشته و دارد که از تعداد پرسنل خود بکاهد و وضعیت بودجه ای خود را سبک تر نماید و از حوزه ی متصدی گری به حوزه ی نظارتی تغییر جایگاه دهد. اما در خصوص اقدامات انجام شده در حوزه آ.پ (در اقداماتی این چنین) سوالاتی قابل طرح است :

5- اما آیا این تغیر مغایر با تمام پژوهش های انجام شده ، در این راستا نمی باشد ؟

6- آیا مسئولین می دانند کلاس 35 نفر و بیشتر در مدارس به چه میزان در کاهش کیفیت آموزشی تاثیر گذار است؟

7- آیا می دانیم این بازی با اعداد، چه مسایل و مشکلات عدیده ای را هم چون ترک تحصیل و افزایش آسیب های اجتماعی و ... به دنبال خواهد داشت؟

8- آیا از میزان بالای فشار وارده بر کارگزاران آموزشی در مدارس مطلع هستند؟ آیا تاکنون خود در چنین شرایطی ، چنین کلاس هایی را اداره نموده اند تا با مشکلات موجود بیشتر آشنا گردند.

9- آیا کوچک سازی به معنای فشرده کردن دانش آموزان در یک کلاس درس است ؟ آیا می دانید با این کار چه ظلمی در حق دانش آموزان این دوره ها انجام داده ایم ؟ از طرفی مگر ما در شرایط بحران و جنگ به سر می بریم که چنین فشاری را نسل نوجوان و جوان خود وارد نماییم؟

10- در پایان باید از بحران بیشتر مدارس پر از مشکل دولتی گفت .

بازگشت معلمان مامور

honaremoalemi — Fri, 27 Jun 2008 11:48:00 GMT

اخیراً وزارت آموزش و پرورش در راستای سازماندهی نیروهای خود؛ بخشنامه ای را تدوین نموده و از نیروهای مامور در دستگاههای دیگر خواسته تا هر چه سریعتر تکلیف خود را روشن نمایند اما در این زمینه چند نکته قابل تامل است:

1- وقتی دهه شصت و هفتاد را در نظر می گیرم گروه زیادی از معلمان را به یاد می آورم که هر زمان سازمان و دستگاهی با مشکلات عدیده روبرو بود از نیروهای مخلص و متعهد و تحصیل کرده آموزش و پرورش استفاده می کرد تا بعضاً از تنگناها و موانع عبور نماید بنابراین در گذشته ای نه چندان دور، آموزش و پرورش منبع تغذیه نیروهای مخلص و متعهد انقلاب بوده است که با طرح ها و نظرات ارزشمند خود زمینه تغییر و شکوفایی و پیشرفت را فراهم نموده اند و از یک زاویه معلمان پایه های قوام و استحکام شهرداریها ، فرمانداریها ، استانداریها و سازمانها و دستگاههای بی شماری در شهرها و استانهای کشور بوده اند که در هنگام ضرورت از آنها استفاده می شده است. اما اکنون در دهه سوم انقلاب با کمرنگ شدن نقش آموزش و پرورش و معلمان و بروز مشکلات تامین اعتبار برای این وزارت خانه ؛ این نقش به نهادهای دیگری خصوصاً نیروهای نظامی محول شده است.

2- با کاهش جاذبه های آموزش و پرورش ، نیروهای بی شماری به محض پایان تعهد و قبولی در سطوح تحصیلات عالی آموزش و پرورش را به قصد آموزش عالی ترک نموده اند.

3- حال که تاریخ گذشته نشان می دهد معلمان خود توان اجرایی بالایی دارند این سوال مطرح می شود که چگونه است که نیروهایی با این سطح از تخصص توان شکوفایی این مجموعه را ندارند و رئیس جمهور محترم مجبور می شوند فردی را از بیرون مجموعه؛ مامور چنین تغییرات عظیمی نمایند که در طول تاریخ بعد از انقلاب بی سابقه بوده است.

معلمان، سفر ، شهر ری

honaremoalemi — Tue, 24 Jun 2008 06:15:18 GMT

امروز ۲۰ جمادی الثانی روز ولادت مبارک کوثر پیامبر(ص) و همسر امامت، فاطمه زهرا (س) و روز مادر است .این فرخنده روز را به همه ی مادران گرانقدر تبریک می گویم.

امروز قصد دارم تا همکاران گرانقدرم را برای بازدید از جاهای دیدنی شهرری به این شهر دعوت کنم. البته نه به این علت که خودم در این شهر زندگی می کنم بلکه دلایل منطقی تری دارم که فکر می کنم محکمه پسند است (ناگفته نماند هنوز کسی نمی داند که شهرری منطقه 20 تهرانه یا اینکه واسه خودش یک شهر جدا حساب می شه البته که این مساله حساب کتاب خاص خوش را دارد.) اما دلایل:

خب اول تیرماه است و حقوق 250 تا 300 هزار تومانی خودتون را گرفتید و خدا را شکر قسط و قرض که ندارید و یکی دو روز اول ماه را از این بانک و موسسه به آن بانک و موسسه برای پرداخت اقساط خودتون نرفتید، اجاره خانه که ندارید، وام و هزار تا گرفتاری دیگه که ندارید، شهریه کلاسهای تابستونی بچه ها را که ندارید، گرانی که نیست ، تورم 50 تا 60 درصدی که وجود نداره و دولت هم روی این مساله تاکید داره و برای همین هم، همه امکانات سفر را مهیا کرده، از بنزین تا ارزانی هتل ها برای کارمندان دولت و آقای رحیم مشایی هم به قول خودش عمل کرده یعنی هم کارت سفر را به دستتون رسانده و هم این که 100 لیتر بنزین سفر (دروغ بزرگ سال) را به کارت سوخت همه ی شما اضافه کرده. از همه مهمتر احکام جدید خودتون را گرفتید و حتماً خیلی خوشحال هستید که حقوق سال جدید شما بالاتر از میزان گرانی موجود در بازار است و به شما به خاطر کارمند بودنتون کلی احترام گذاشتند و قدرت خرید شما را بالا بردن. حقیقتشو بخواهید من که نمی دونم با 7 هزار تومان افزایش حقوق خودم که در حکم جدیدم برای سال 87 آمده چکار کنم. اما خب شما حتما راه حل های بهتری سراغ دارید...

خب حالا که قرض ها را دادید و اجاره خونه را پرداختید و همه مشکلات حل شده، بلند شید و دست خانواده را بگیرید و یک چند هفته ای را با بقیه ی آن 250 تا 300 هزار تومان بیایید سفر به شهرری .

این جاهای دیدنی ری که در طول سال هم وطنان زیادی از آنها بازدید می کنند :

معلم

honaremoalemi — Thu, 19 Jun 2008 16:51:18 GMT

این روزها با این که مدارس خلوت تر شده و دانش آموزان کمتر در کلاس درس حاضر می شوند اما :

قلب معلم پرجمعیت ترین شهر دنیاست.

دکتر علی شریعتی

honaremoalemi — Wed, 18 Jun 2008 03:31:18 GMT

امروز یادگار مردی است که روزگاری با سخنان و تحلیل های روشنفکرانه اش ملتی را از خواب غفلت بیدار نمود و به وظیفه ی آگاهی بخشیدن خود به خوبی عمل نمود او خود را از مردم جدا نکرد و نمونه یک مسلمان مدرن را که به اعتقادات خود پایبند است به خوبی برای ما آشکار ساخت و در وصیت خود به ما آورد:

((عازم سفرم و به حکم شرع، در این سفر باید وصیت کنم. وصیت یک معلم که از هیجده سالگی تا امروز ، جز تعلیم کاری نکرده و جز رنج چیزی نیندوخته است، چه خواهد بود؟

من می دانستم که به جای کار در فلسفه و جامعه شناسی و تاریخ اگر آرایش می خواندم یا بانکداری و یا گاوداری ، امروز وصیتنامه ام به جای یک انشای ادبی ، شده بود صورتی مبسوط از سهام و املاک و منازل و مغازه ها و شرکت ها و دم و دستگاهها که تکلیفش را باید معلوم می کردم و مثل حال « به جای اقلام » الفاظ ردیف نمی کردم......

فرزندم ! تو می توانی « هر گونه بودن » را که بخواهی باشی ، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چهارچوب حدود انسان بودن محصور است. با هر انتخاب باید انسان بودن نیز همراه باشد وگر نه دیگر از آزادی و انتخاب سخن گفتن بی معنی است ، که این کلمات ویژه خداست و انسان و دیگر هیچ کس......

تو هر چه می خواهی باش ، اما آدم باش . اگر پیاده هم شده است سفر کن . در ماندن می پوسی . هجرت کلمه بزرگی در تاریخ « شدن » انسان ها و تمدن هاست . اروپا را ببین . اما وقتی ایران را دیده باشی ، وگر نه کور رفته ای ، کر باز گشته ای....))شاهرود جزیره تنهایی من

یاد و خاطره این معلم شهید مظلوم را گرامی می داریم کسی که مطابق به شان خود درک نشد و اکنون نیز چنان که شایسته است یاد او زنده نگه داشته نمی شود. در ادامه توجه شما را به مقاله دكتر شريعتي و قصه‌هاي پرغصه اثر جناب دكتر بهروز حسن‌نژاد جلب می نمایم که در تابناک ارایه شده است.

آموزش عدالت

honaremoalemi — Sat, 14 Jun 2008 18:50:18 GMT

ببینید معنی عدالت خیلی روشن است و اگر بخواهیم مصداقی معنی آن را متوجه بشیم می تونیم از همین اتفاقات ساده دور و برمون بفهمیم اصلاً چرا راه دور بریم اون آقا معلم علی کوچولوی جنوبی را که یادتون هست ماوقع را هم که می دونید وثیقه متناسب با اون اتفاق و ماجرا؛ 100 میلیون تومان بود از طرفی سردار زارعی معروف فرمانده پلیس تهران بزرگ که معرف حضور همه هست و تشتی هم ایشان از پشت بام پایین انداخت عالم و آدم فهمیدند. وثیقه متناسب با ماجرای ایشان هم می شود 50 میلیون.

این یعنی عدالت

خب متوجه شدید یا نه. اگر نه اینجا را ببینید

فرزندان دوره دولت عدالت محور و تغذیه

honaremoalemi — Tue, 10 Jun 2008 19:38:18 GMT

حسن :کلاس سوم ، شغل پدر کارگر، لاغر ، ضعیف ، قد کوتاه با چشم های تو رفته، چهره رنگ پریده ، غذای اصلی نان ، سیب زمینی و برنج

رضا : شغل پدر کارمند جزء ، ساکت ، کم جنب وجوش، عدم مشارکت در مباحث کلاس ، دچار کم خونی، بی اشتها مصرف میوه در شبانه روز در حد صفر

و...

موارد مشابه این چنین در حالی در کلاس های درس مدارس در حال افزایش است که در زمان دولت عدالت محور به سر می بریم و برنامه مشخص دولت خدمت به گروههای کم درآمد است.

واقعیت جامعه ما آن است که طبقه کوچک مرفه به کیفیت و نوع غذا برای فرزندان خود اهمیت بیشتری می دهند و گروه بزرگی از جامعه فقط به فکر پر کردن شکم خود و خانواده می باشند و کمتر فرصت فکر کردن به کیفیت و نوع غذا و تغذیه فرزندان خود را می یابند. با این حال خطری که گروه بی شماری از دانش آموزان تهدید می کند خطر تغییر برنامه و نوع تغذیه و کیفیت آن است. در حالیکه حفظ تناسب، تعادل و تنوع براي تامين نيازهاي غذايي ضرورت اساسی

خانواده ها به شمار می رود.

در عبور از خیابانهای شهر آنچه بیش از هر چیز توجه رهگذران را در بیشتر شهر های کشور جلب می کند، وضعیت زندگی مردم و تلاش آنان برای گذاران زندگی است. در بیشتر شهرها خصوصاً در مناطق محروم تر آنچه بیش از هر چیز جلب توجه می نماید نانوایی ها و صف های طولانی آن است. شاطر یک نانوایی می گوید از اردیبهشت ماه صف ها طولانی و تعداد نان مورد استفاده هر خانواده افزایش یافته است. در حالیکه قیمت نان نیز تغییر یافته است. به نظر می رسد با توجه به تغییرات اقتصادی اخیر نان جایگاه مهم تری در تغذیه خانواده های محروم تر یافته است.

همه ی ما مقصریم

honaremoalemi — Fri, 30 May 2008 12:38:18 GMT

امروز قصد دارم تا از همکار ندیده ای دفاع نمایم که همه درصدد محکوم نمودن ایشان هستند حتماً شما هم از ماجرای علی کوچولو و معلمش در شهرستان لالی خوزستان و پیامدهای آن آگاه شده اید.

مدت هاست که نظام آموزشی ما در مورد کوچکترین مسئله منفی که در مدرسه رخ می دهد توپ را در زمین معلمان انداخته است و کوچکترین موفقیت کسب شده را مرهون همین سیستم آموزشی موجود می داند و آنرا تبلیغ می کند. مطمئن باشید معلم بدون پشتوانه ترین فرد در مدرسه است تا بوده در چنین مواردی معلم محکوم شده و بس .

مدت هاست که معلمان نداشته های آموزش و پرورش را تحمل می کنند و دم بر نمی آورند چون معلم هستند چون شغل انبیا را دارند چون نجیب هستند و همیشه از حق خود می گذرند.

کدام معلم است که از تنبیه دانش اموز خوشحال شود و یا از روی رضایت دانش آموزی را تنبیه نماید. معلم با تنبیه دانش آموز اول خود و وجدانش را تنبیه می نماید و بس. کدام معلم را سراغ دارید که از روی تفنن دانش آموزی را تنبیه کند ؟ آیا این ها همه نشانه هایی از فشار بیش از حد نظام آموزشی ما از معلمان نیست.

بزرگواران در تحلیل مسایل این چنینی ما باید دو سطح از عوامل را از هم تفکیک نماییم : فرد و ساختار .

تجربه چندین ساله من در آ.پ نشان می دهد که نقش معلمان به عنوان افراد فعال در ساختار آ.پ ما ؛ در تنبیه بسیار ناچیز است و نقش اصلی را ساختار بیمار و نا مناسب آموزشی ما و شیوه ی تربیت خانوادگی داراست . دقیقاً مثل آن است که هواپیمای فرسوده ای را در اختیار بهترین خلبان قرار دهیم و از او بخواهیم مسافران را به سلامت به مقصد برساند حال اگر حادثه ای در بین راه پیش آید ظالمانه است اگر خلبان را مقصر بدانیم البته تاکنون در کشور ما همیشه خلبان بی نوا مقصر شناخته شده است و بس.

بیایید کمی انصاف به خرج دهیم و به جای احساسی برخورد نمودن با مسئله ،آنرا دقیقاً بررسی نماییم .

تا من یادم می آید در آپ تنبیه بوده ؛ ایا با محکوم کردن معلمان موضوع حل شده است.

واقعیت ان است که در این موضوع همه ی ما به نوعی شریک هستیم از رسانه ها و مطبوعات و خانواده ها ، نظام آموزشی و... در انتهای این جدول معلم قرار دارد .

جراحی بینی

honaremoalemi — Sun, 25 May 2008 03:55:18 GMT

برنامه مثلث شیشه ای 4/3/1387 : جراحی پلاستیک برای زیبایی در کشور ما هزینه های زیادی را به خودش اختصاص می دهد که در این بین در ایران سالانه 240 هزار نفر جراحی پلاستیک بینی یا رینوپلاستی (زیبایی بینی) انجام می دهند که به طور متوسط مبلغی بین 210 تا 500 میلیارد تومان هزینه می کنند. بر این اساس ایران از نظر تعداد جراحی زیبایی بینی در دنیا اول را داراست و پایتخت عمل جراحی بینی جهان است. در حالیکه آمار نشان می دهد گروه سنی مراجعه کنندگان، برای جراحی بینی در حال کاهش است (قابل توجه آموزش و پرورش).

توجه به ظواهر و جراحی زیبایی و بخصوص جراحی بینی نشان از واکنش به کمرنگ شدن زیبایی های درونی می کند و از لحاظ آسیب شناسی اجتماعی و روانشناختی قابل توجه می باشد به نظر می رسد سلسله مراتب ارزشی ما دچار تغییرات اساسی شده است.

راستی ما ایرانیان چرا اینقدر دماغامون مشکل داره؟؟

تا حالا فکر کردید اگر همین مبلغ و وقت را صرف جراحی افکارمان می کردیم چه اتفاقی می افتاد؟